Zondag zijn we met Alexandra en haar man wezen lunchen in Stefani. https://maps.app.goo.gl/SrDDpEyXaPsTQEZY7
Dat is een heel klein dorpje 25 km verderop in de bergen. Er zit 1 taverna en die zit elke zondag tot de nok toe vol. We begrijpen nu waarom. Het begon buiten al met de lucht die gevuld was met de geur van gegrild vlees, echt te lekker 🥰 Eenmaal binnen werd er uitgelegd wat er vandaag allemaal buiten de kaart om besteld kon worden. Vandaag was dat gegrild lam van het spit 💕 De porties zijn daar echt ontzettend groot. Je kent die verhalen wel van dat je in Griekenland maar 1 gerecht hoeft te bestellen en daar met 4 man van kan eten. Nou zo een soort taverne is dat dus. Echt een bordje patat was op zijn minst een kilo 😂 De salade was enorm en het lamsvlees was een portie waar je een weeshuis mee kon voeden. We hebben heerlijk zitten eten en kletsen. Tussendoor ging het buiten nog heel hard hagelen en aangezien we onder een half open overkapping zaten viel er af en toe wat hagel op onze borden 😂 zoiets verwacht je op de een of andere reden niet in Griekenland. Het was die dag wel echt koud en het restaurant ligt in de bergen dus helemaal raar was het niet. Gelukkig stonden er grote terrasheaters die ons warm hielden. Op het einde gingen we met 2 grote doggybags terug naar huis 😅
Maandagochtend scheen de zon ☀️ gelukkig weer volop en was het heerlijk ontbijten onder de overkapping. Daarna ons gebruikelijke rondje met de honden en nog wat onkruid in de tuin gewied. Voor de lunch hadden we de doggybags van gisteren. Ik zat zo vol dat ik in de avond nog steeds geen honger had. Wel zo makkelijk want toen Jeroen met de kinderen gewoon gaan eten toen ik naar Griekse les was. Dinsdag was het huurhuizen jacht echt geopend en konden we kijken bij 2 huizen. 1 in Xylocastro en 1 in Loutraki. Het huis in Xylocastro stond geadverteerd als vrijstaand huis met 4 grote slaapkamers incl. Airco. Ruime tuin, berging en Garage voor 4 auto's. Net als met de koopwoningen kloppen de advertenties van de huurwoningen helaas ook niet. Dit was dus geen vrijstaande woning maar een appartement in een vrijstaande woning, het had geen 4 ruime slaapkamers maar 2 ruime en 1 bezemkast zonder airco. Ook de berging was minimaal en de tuin werd dus gedeeld met de andere mensen in het appartement onder ons. Daarna naar het huis in loutraki , dat was een maisonnette woning waarvan we eigenlijk al dachten dat hij te klein zou zijn. Helaas was dat ook zo. Ook de tuin was gedeeld en geen opbergruimte. Het huis was wel netjes en had ook airco maar je kon je kont niet keren in het huis en de kinderen worden alleen maar groter en niet kleiner 🤭
Woensdag ochtend hadden we de afspraak bij het efka kantoor. We werden weer hartelijk verwelkomt (not), al gauw werd duidelijk dat we voor de kinderen nog een hele berg formulieren, politiedocumenten en afm nummers moeten gaan regelen. We konden wel alle papieren daar laten en dan konden we de rest via de email gaan regelen. Nu wilden we natuurlijk wel een bewijs dat we alles hadden ingeleverd, dat was geen probleem dan moesten we gewoon even wat formulieren invullen x5 en boven bij het bureau protocollen inleveren en dan kregen we een nummertje als bewijs. Nou daar begon de meest grote clusterfuck die we tot nu toe meegemaakt hadden. De mevrouw van de protocollen afdeling moest al die formulieren handmatig in het systeem zetten. Wat blijkt duurt elk formulier ongeveer een half uur. Ze kreeg zowat een rolberoerte toen Alexandra er 5 afgaf om in te vullen. Onze namen zijn nogal een dingetje hier in Griekenland. Ze kunnen ze bijna niet uitspreken, laat staan opschrijven. Ik begrijp het wel, het is voor hen net zo moeilijk om het Latijnse alfabet te schrijven als voor ons het Griekse. Ze bleef maar fouten maken en Alexandra moest haar steeds verbeteren. Uiteindelijk heeft het ruim 2,5 uur geduurd en ondertussen kwamen er steeds meer mensen er zich mee bemoeien maar we zijn naar huis gegaan met 5 nummertjes dus nu gaan we alle verdere documenten verzamelen. Ooit gaat het ons lukken 💪😏 Daarna konden we meteen door naar Sikia en Kamari om samen met de makelaar van het appartement in Xylocastro naar 2 huizen te kijken. De eerste in Sikia ging helaas niet door omdat de eigenaar in Saudi-Arabië zit en van wege de oorlog daar in de buurt waarschijnlijk naar Griekenland terugkomt, wat we natuurlijk begrijpen. We werden door de makelaar gevraagd om in zijn autootje te stappen wat eigenlijk gewoon met ducttape en tyripjes bij elkaar gehouden werd, het was geheel gestript en had geen achterbank. Luka was deze keer ook mee dus Jeroen en Luka gingen samen met de zus van de makelaar achterin zitten en ik kon voorin plaats nemen. Uit gewoonte zocht ik de veiligheidsgordel maar er werd mij al snel uitgelegd dat die niet meer werkte maar dat dit Griekenland was en dat dus niet uitmaakte 🫣 het was in ieder geval een bijzonder ritje richting Kamari😅
Het huis was echt netjes en zowaar ook met genoeg kamers. Het bleek wel het huis te zijn die we al een keer gezien hadden en afgewezen omdat het in Kamari net zo afgelegen is als hier in Solomos, dus van de regen in de drup. We zijn voor de zekerheid donderdag met de kinderen richting Kamari gereden en door het dorpje gewandeld. We werden er allemaal niet gelukkig en blij van dus helaas, mooi huis maar verkeerde plek. Dan blijven we nog liever op de berg zitten want daar kijken we niet op een basisschool en is de tuin veel groter.
Verder ben ik donderdag begonnen met de belastingaangifte omdat we nu in het buitenland wonen moeten we het Nederlandse belastinggedeelte afsluiten, waar het normaal ongeveer 15 min werk is want alles is voor ingevuld nu natuurlijk niet. We moeten alles opzoeken en uitpluizen en dan kunnen we het invullen, ook dat gaat weer een werkje worden 😥
Gelukkig is er ook nog wel wat ontspanning zoals het opschuren van mijn boomstam tafel, we hebben een schuurschijf op de slijptol gezet en daarmee gaat het best vlug, wel uitkijken dat ik niet net als Jeroen een aantal jaar geleden bijna een duim er mee afslijp😅
Vrijdagochtend vond ik op internet een huis in Xylocastro, meteen maar gebeld en een erg aardige mevrouw gesproken, het huis zou groot genoeg moeten zijn en we kunnen er volgende week komen kijk. Wordt vervolgd. We zijn vrijdag middag nog even met Alexandra naar de Kep gegaan zodat we onze handtekeningen konden laten verifiëren waardoor zij gemachtigd is om ons te vertegenwoordigen om een AMKA aan te vragen, dat scheelt haar een hoop tijd want dan kan ze het ook thuis van achter haar computer regelen, althans sommige dingen. Dit ging gelukkig heel snel, soms kunnen ze het hier wel hoor😜
Ook hebben we nog oordopjes gekocht zodat Jeroen hopelijk iets beter kan gaan slapen want de snelweg blijft wel echt een ding. Zeker nu het zomer wordt en er nog meer verkeer overheen raast 😥
Zaterdag ochtend hadden we een afspraak bij een huis in Loutraki, erg mooi huis, zeg maar gerust villa. Het had genoeg slaapkamers maar allemaal zonder airco. Ook de achtertuin bleek niet bij het huis te horen. Daar mochten we alleen naar kijken vanaf ons balkon aan de achterkant want er bleek een vakantiehuisje in te staan waar 3 maanden per jaar iemand in woonden 🤷♀️🤦♀️. Het had ook geen schuur en zelfs de keuken moest nog voorzien worden van apparatuur. Alles bij elkaar te veel dingen die niet klopte en daarboven op een huurprijs die eigenlijk gewoon boven ons budget is. In de middag zijn we nog maar een keer naar Loutraki gereden om lekkere wafels en ijsjes te eten, de zomer begint hier nu echt wel en het was heerlijk warm en op de boulevard erg gezellig. 😊
Zondag was het Moederdag en normaal zeg ik dan ik ben benieuwd en sluit de blog af. Deze Moederdag was extra speciaal omdat wij wisten dat Kailey en Britney gingen aankondigen op alle sociaals dat ze een kindje verwachten in November van dit jaar. We zijn super trots en we mogen het dus eindelijk vertellen!
We worden Opa en Oma 😍💞
Reactie plaatsen
Reacties